*Fan Art Style*Lead とです！！

ลัดคิวอย่างแรงๆๆๆๆ

มาแว้ววววว ไลฟ์ เล่มที่ 12 ความจริงบงกชวางแผงตั้งแต่วันที่ 14 ก.ค ที่ผ่านมา เพิ่งรู้สึกตัว เมื่อไม่กี่วันนี่เอง ไม่ได้เข้าเวบบงกชนาน ชักลืม โอ้...มาเร็วมาก ไอ้ข้าพเจ้า ด้วยความอยากอ่านจนซึมเข้าสายเลือด วันรุ่งขึ้นของวันเสาร์ ไปสุริวงค์บุค (เชียงใหม่) ปรากฏว่า หมด!! แม่เจ้า น่าซีด อยากกรี๊ด (ยิ่งกว่าแอลกอฮอล์ลิซึ่ม) จนคนขายชักกลัวๆ เดินหนีไปทางอื่นเลยเมื่อบอกว่าหมด แล้วก็เดินกลับไปที่รถ ด้วยคนหมดแรง.....

วันนี้มีนัดสัมภาษณ์งาน ก็เลยว่าจะแวบไปดูที่ดวงกมล เพราะการ์ตูนสามารถเลือกดูได้อย่างละเอียด ไม่ต้องไปคอยยืนดูไกลๆแล้วเรียกพนักงานเอาให้ เราก็ค้นๆ ไม่ได้นอนเกือบทั้งคืน ตาลาย การ์ตูนละลานตา ไม่เห็นไลฟ์ ใจจะขาด ก้มดูเห็นตัวหนังสือคุ้นๆ อ้อ ที่แท้ มันซ้อนเป็นชั้นข้างบนอีกที แหม...กะซ่อนไว้ไม่ยอมขายรึไง? หยิบเป็นสิ่งแรก หวงสุด และซื้ออีกเล่ม บิวตี้ป๊อป สนุกดีเรื่องนี้ ฮาๆ มีเด็กเหมือนเคตจังสมัยหัวลิงด้วย น่าร๊าก ในเรื่องดันชื่อเคจังด้วย หุหุ...

กลับบ้านรีบอ่านไลฟ์ก่อน เพราะหลังปกยั่วใจมากๆ โซโนดะค่ะ รูปใหญ่ครึ่งค่อน (ไม่ได้สนใจสาวๆเลย) เค้าว่าเล่มนี้ซึ้งมาก ต๊าย...อย่างไลฟ์แอบมีซึ้งด้วย ขออ่านให้หายอยากหน่อย....

1. หน้าปก ข้าพเจ้าว่า ปกนี้อายูจังไม่สวยเลย -*-

เปิดเข้าไปแวะอ่านที่อ.เคโกะเขียนซะหน่อย เชียร์อ.เต็มที่ค่า....เปิดต่อไปอีก กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

2. ข้างใน น่าจะเป็นรูปสีนะ คงสวยกว่านี้หลายเท่า

ค่ะ กรี๊ดดดดพอหนุ่มใส่แว่นนี่ละ แหม...คนอะไรไม่รู้เหมือนฮิโระ (น้าน!!)ไม่รู้ว่าช่อดอกที่แบกไว้จะให้ใคร หุหุ ถ้าเดาคงเดาไม่ถูกตอนนี้ แต่เปิดอ่านคงเดาออกว่าให้ใคร 555+ ก็เนื้อเรื่องแบบเข้มข้นมาก เล่ม 12 อายู กะ มิคิ จะไปเที่ยวบ้านเกิดของมิคิกัน แล้วยัย มานะ ก็ชวนเพื่อนที่เหลืออีก 3 คน (ไปแค่ 2) ไปเที่ยว โหย...แบบ ตอนนี้อ่านโคตรลุ้นเลย ลุ้นว่าทั้ง 2 ฝ่ายจะเจอกันรึเปล่า แต่ยัยมานะ นี่ น่ากลัวชะมัดเลย หลอน โรคจิต (ต้องอ่านเอง) ทิ้งเรื่องของมานะไว้ก่อน ยัยนั่นมันร้ายมาก....จะเล่าแต่ฉากที่ชวนกรี๊ด และ ประทับใจ อิอิ

3. พอลงจากรถไฟมา ใคร? นั่นใคร?ที่นั่งก้มหน้าอยู่ (อึ้งค่ะ)

4. กรี๊ดดดดดด (เสียงป้าแก่กรีดร้องลั่น) โคตรเหมือนอักกี้เลย (ตรงตา)

ค่าฉากที่ลงรถไฟ แล้ว 2 สาวเจอะเจอใครบางคนนั่งก้มหน้างุด รออยู่ ไอ้เราก็ ใคร? มีคำถามขึ้นทันที โอ้วว์...พอเงยหน้าขึ้นมา ลืมตัวค่ะ กรีดร้องลั่น (ดีนะไม่มีใครอยู่บ้าน) คนหรือนั่น โคตะระ หล่อ บาดใจสังเกตุ ตา อ.เคโกะ วาดได้ เนี๊ยบมาก งามอย่างแรง เหมือนอักกี้ สายตาแบบนี้ละ (แต่ทรงผมฮิโระ)โฉบเฉี่ยว บาดใจ (ดูเหมือนจะรู้จักมิคิ)

5. อายูอึ้งค่ะ (ไม่รู้อึ้งเพราะความหล่อ หรือ หึงมิคิ)

ที่แท้ก็เป็นเพื่อนสมัยเด็กของมิคินั่นเอง แหม...หมอนี่ก็คงแอบชอบมิคิอยู่แหละ เชอะๆ แต่เรื่องไลฟ์นี่ คิดได้หลายแง่เหลือเกิน บางทีก็ซึ้งนะ ความรักของเพื่อน แต่ก็แอบคิดว่า เฮ้ย...มันเลสกันรึเปล่านี้ แบบคำพูด คำจา เหมือนเป็นแฟนกัน มีหึงด้วยอ่า ระหว่างอายูกับมิคิ

6. เมาค่ะ มิคิเมา ฮามาก น่าร๊าก

7. เมาถึงขนาดดึงเพื่อนตกเขาฮะ

เหอๆ มาถึงฉาก 2 ฉากข้างบน ชอบอ่า แต่ก่อนหน้านี้ก็ชอบ ตอนที่อายู หึงมิคิกับหมอนั่น (ชื่อไรนั่น -*-) อายูเลยปลีกวิเวก มาพบกับพวกพี่ๆของมิคิ ชวนกันกินขนม มิคิตกใจ ก็เที่ยวตามหา เฮิร์ทฮะ เลยเมาแบบนั้น เละเลย แตกกระเจิง แต่น่ารักดีนะฉากนี้ ก็แอบจิ้นที่ว่าหึงมิคิเนี้ยแหละ (จะไม่ให้คิดได้ไง555+) พอตกเขาก็พูดความในใจออกมา เป็นประโยคที่ หลายคน (ที่อ่าน) คงชอบ "อายูมุจัง ไม่จำเป็นต้องสบายดี เมื่อไม่มีชั้นก็ได้นะ...เธออย่าหายไปไหนเลยนะ" นี่เป็นคำพูดของมิคิ ต่อจากนั้น อ๊วกแตกฮับ....

8. กลับมาแว้ว แต่ว่าใครเหรอ?ที่โทรหา? (ตึกตักๆ)

9. ก็คนนี้ไง (กรี๊ดดดดดด เดาถูกค่า)

ฮับ เล่าตอนกลับมาบ้านแล้วดีกว่า..."มีคนโทรมาหา ตอนหนูไปเที่ยว..." แม่พูด...อายู อึ้ง ใครหว่า? ไอ้เราคิดในใจเลย ยูคิๆๆๆ แต๋แน๋ ใช่แว้ว ยูคินั่นเอง ชวนเดทซะด้วย กรี๊ดๆ เลสคงไม่ใช่ มาลุ้นคู่นี้ดีกว่า แบบ ยูคิ (โซโนดะ) พาไปหอศิลป์ ดูงานของ โมเน่ห์ (ศิลปิน โด่งดังมากในการใช้จุดวาดภาพ สวยๆ) เพิ่งรู้ พร้อมๆกับอายู ว่า ยูคิ ชอบงานศิลปะ (แล้วก็เพิ่งรู้สึก ว่ายูคิก็สูงเหมือนกัน -*-)

10. ต้องดูไกลๆเหยอ เค้าก็สายตาสั้นนะตัว (เกี่ยวมัยป้า -*-)

11. โห้ย...มีอันเดียว แล้วของเค้าละยูคิ

12. กรี๊ดดด ยิ้มน่าร๊าก (ให้อภัย ที่ไม่ให้แว่นเค้า)

13. อ๊าง!! สวีทต่อหน้าต่อตา อึ้งค่า.....

เฮ้อ....แต่ละฉาก ข้าพเจ้า จิ้นไปไกลมากๆ ไม่นึกว่าเล่ม 12 จะมีฉากแบบนี้ด้วย สวีทมากๆ (แต่ 2 คนนั้นไม่ได้ตั้งใจ) แหม...เริ่มปิ๊งกันแว้ว ป้าสบายใจ หนูๆต้องลงเอยกันให้ได้ ลุ้นโคตร ชอบตอนที่ถอดแว่น ให้อายูซึ่งสายตาสั้น (ทำไมไม่ตัดแว่นละ) มองไกลๆ แล้วจะเห็นความสวยของภาพ (เริ่มไม่มั่นใจ โมเน่ นี่ วาดรูปจากจุดรึเปล่า หรือเป็นช่วง อิมเพรทชั่นนิส์) แหม...สุดท้ายก็ต่างคนต่างผละจากกัน อึ้งๆ ขากลับ อายูเลี้ยงน้ำยูคิ แล้วพูดคุยกัน เป็นฉากที่ได้อารมณ์ค่า (น่าจะมีใครพูดอย่างนี้กะดั๊นบ้าง ซิกๆ) แล้วก็พร้อมๆกับที่นังมารร้าย มานะ นั่งแท็กซี่ แล้วผ่านมาเจอ อายูกะยูคิ เดินกลับด้วยกัน ทั้งคู่ยิ้มแย้ม น่ารัก น่าอิจฉา ยัยนั่นถึงกับสติแตก ผลพวงเลยตกไปถึง ฮิโระเซะ น่าสงสารฮิโระเซะมากๆ ไม่รู้ว่านังมารร้ายใช้ให้ทำอะไร แน่นอน มันต้องเป็นสิ่งที่ชั่วสุดๆ (และอาจพราก 2 พระนางได้) (คิดเองนะนั่น) จะเป็นไงต่อไป ตามลุ้นได้ในเล่ม 13 อ.เคโกะ คลอดออกมาเร็วๆน๊า จะตามอ่าน....อย่างถึงที่สุด กรี๊ดดดดดดดดดด (ปิดท้าย)

edit @ 2007/05/20 19:21:30