なばりの王ーすこい～

ความยาวประมาณ 1:33 นาที เอลิซ่าสวยมาก หน้าหวาน (มองมุมสูง แอบคล้าย ฮิโรโกะ วง มิฮิมารุ จีที เลย) เพลงก็เพราะ เสียงหวาน พีวีก็สวย แต่แอบฮาตอนที่หนูเอริ เรืองแสง พอเข้าใจนะ จะได้เหมาะกับชื่อเพลง 555 ดูคล้ายๆหิ่งห้อยเลย อยากดูเต็มๆนานๆกว่านี้จัง มีให้ดูแค่นี้เอง จบรึยังไม่รู้ ไว้จะค้นหา สือบเสาะ ต่อไป

---------------------------------------------------------------------------------- 

 วันนี้เปิดเครื่องทิ้งไว้ก่อนไปเรียน โหลดๆๆๆ นาบาริ ตอนที่ 13 เหล่านินจาถึงคราวบุกไปในโรงเรียนผู้ดี อัลย่าแล้ว กรี๊ดดดด อยากดูตอนที่ 14 โค้ทจี้เท่ห์มาก ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย แต่แหม....ถึงโค้ทจี้จะฆ่าไม่ตาย แต่ก็ทรมาณใจเหมือนกันนะ ตัวโค้ทจี้เอง ที่เป็นแบบนี้ มัน เจ็บปวด ยิ่งกว่าการตาย เอาละ ว่าจะไม่พูดแล้ว เดี๋ยวหาว่าสปอยล์ แต่เชื้อว่า เหล่าสาวกนินจาคงหาเล่ม 8 มาอ่านกันถ้วนหน้าแล้ว ก็ พูดซะเลยแล้วกัน ใครยังไม่ได้อ่าน แล้วไม่อยากอ่านสปอยล์ ก็ ดูพีวีเสร็จ เม้นท์เสร็จ ก็ กลับไปนอนเลยนะ 555

สืบเหนื่องจากท้ายเล่ม 7 (ความจริงมีแสกนมังงะ เล่ม 1-8 ในเครื่อง แต่ขี้เกียจแปลมากๆ อดใจรออ่านเวอร์ชั่นไทย รู้งี้พยายามแปลหน่อยก็ดี 555) คำพูดของ ชิริอุส พอเห็นโค้ทจี้ก็ถึงกับเอ่ยปากว่า "ผมขาว เป็นอมตะ ช่างเหมือนเธอคนนั้นเหลือเกิน" ใครละ ก็ ชิจิมะ นั่นละ (ตอนแรกไม่ค่อยชอบชิจิมะเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ทำใจได้แล้ว เพราะเธอก็เหมือนกับโค้ทจี้นั่นเอง) ตอนที่โค้ทจี้พูดคุยกับชิจิมะ จนเธอกลายร่างเป็น ชิราทามะ ตอนนั้นตัวเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก แต่รู้ละ โค้ทจี้เป็นอมตะ ไม่มีวันตาย แม้ใจอยากจะตาย แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เริ่มต้นเล่ม 8 ไหนๆทุกคนก็รู้เรื่องที่ตัวเค้าเป็นอมตะแล้ว คิดจะปิดบังไปก็เท่านั้น เลยตัดสินใจเล่าความจริงเกี่ยวกับตัวเองออกไป ย้อนไปสมัยเอโดะ ผู้ที่ครอบครองชินระบันโช ได้กระทำการทดลองกับสิ่งมีชีวิตหลากหลาย รวมถึงตัวเค้าและผู้รอดชีวิตอีกคน จนชินระบันโช กลืนกินผู้ครอบครองไป สิ่งทดลองที่เหลือก็ได้เน่าตาย สูญสลายไป จะมีผู้รอดชีวิตก็คือโค้ทจี้กับชิราทามะ ทั้งสองต้องร่อนเร่ไปเรื่อยๆ แต่ตอนนี้แอบสงสัยอ่ะ โค้ทจี้คือสิ่งทดลองตั้งแต่สมัยเอโดะ แต่ตอนที่พ่อแม่บุญธรรมรับเค้ามาเลี้ยงดูเหมือนลูกและพากันมาอยู่ที่บังเต็น โค้ทจี้ยังแค่ 4 ขวบเอง งงมาก กับอายุ ก็อย่างที่ว่า ตัวโค้ทจี้เอง ตายก็ไม่ได้ ต้องทนเห็นการเกิดแก่เจ็บตายของมนุษย์คนแล้วคนเล่า และตัวโค้ทจี้เอง ก็ไม่อยากจะทนอยู่ในสภาพ ที่ต้องเห็น ไรเม โทบาริ และ มิฮารุ แก่ตายไปต่อหน้าต่อตา ตัวเค้าเอง ทรมาน และ อยากที่จะหลุดพ้นจากคำสาปอมตะ ไม่เข้าใจ ว่าทำไมทุกคนถึงอยากช่วงชิงความเป็นอมตะกันนัก อื้ม...ถึงตรงนี้ แทบจะร้องไห้ตามโค้ทจี้ (ไรเมก็แอบปริ่มๆ) สงสารโค้ทจี้มาก มากที่สุด ใจหนึ่ง โล่งอก ที่รู้ว่าโค้ทจี้ไม่มีวันตาย แม้จะโดนทำร้ายกี่ครั้งก็ไม่ตาย และ มาเปิดย้อนกลับไปอ่านเล่ม 7 ต่อ (อ่านข้ามไปข้ามมาเชียว) ตอนต่อสู้กัน ถึงโดนกระสุนหลายนัดยิงเข้าใส่ แต่โค้ทจี้ก็บอกว่ามันเจ็บนะ ใช่ ถึงไม่ตาย แต่ก็ทรมานเพราะความเจ็บ ถ้าครั้งหนึ่ง ที่ต้องเจ็บแบบใกล้ตาย คนธรรมดาคงตายไปแบบสบาย แต่โค้ทจี้ เค้าก็ยังต้องแบกรับความเจ็บนั้นไว้ กว่าจะหายละ จะต้องเจ็บปวดถึงไหน (น้ำตาเอ่อ) มีสิ่งเดียวคือการให้มิฮารุใช้ชินระบันโช ปลดปล่อยเค้าและชิราทามะ ทำไม ชินระบันโช ไม่มาสิงร่างตูนะ จะช่วยโค้ทจี้ แม้ตัวตายก็ยอม 555 นี่มันการ์ตูนเฟ้ย อินจัดจริงๆ

เอาละ บ่นอะไรไม่รู้อ่ะ อาย ทุกคนก็รู้หมดสิ ว่ายัยนี่มันบ้าขนาดหนัก เกินเยียวยา อินซะ