ジュロ。。ひょうてき。。ぶつける

สดๆร้อนๆจ้า ตอนนี้เป็นตอนที่ถูกใจมากๆ ถูกใจแม่ยกเหลือเกิน

เหมือนเดิม อย่าใส่ใจกับซับมากนัก เพราะนรกและมั่วได้อีก ขำๆ 

ต่อจากคราวที่แล้ว ยูคิมิมาที่บ้าน โทบาริ เจอฮานะบุกิ 

สอบถามแบบกวนๆ และตะโกนเรียก โยอิเตะกะมิฮารุที่หลบอยู่ข้างใน 

"ลุงรู้ได้ไงว่าอยู่นี่" (มันฉลาด) 

วันนี้เสนอตอน.... 

เมื่อไม่ได้คำตอบ ยูคิมิเลยข่มขู่ฮานะซัง ด้วยการ ตบประตูเสียงดัง 

โยอิเตะทำท่าจะออกไปฉะ แต่มิฮารุว่าให้หลบไปก่อน 

"ชั้นไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรหรอกนะ" 

"แต่ว่า อุตส่าห์มาแล้ว เดี๋ยวทานโยกังหน่อยละกัน" 

"ป้านี่~ท่าจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆแฮะ" 

ขณะที่ฮานะออกมา พร้อมทั้งถาดขนม ยูคิมิก็หายตัวไปซะแล้ว 

ชิราทามะรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวที่คุ้นเคย ก็เลย ตามไปเงียบๆ 

 

"Banten kara~Konnichiwa~" 

ขณะที่โค้ทจี้แปรงฟันอยู่ 

 

พลันหางตาก็เห็นอะไรบางอย่างนอกหน้าต่าง 

แววตาแบบนั้น!!??? 

สายตาพิฆาตจากไรเม (ปั๊ดโธ่! จะชวนหนุ่มออกเดททั้งที ทำไมทำหน้าทำตาแบบนั้นไรเมจัง) 

"อึก!!" โค้ทจี้ตกใจ จนสำลักยาสีฟัน -"- 

ณ.ย่านการค้า 

ทั้ง 2 คนเดินเล่นไปเรื่อยๆ ไรเมรู้สึกกลุ้มใจกับสิ่งที่ทำอยู่ เลยสารภาพกับโค้ทจี้ 

ว่าเธอแอบช่วยมิฮารุอย่างลับๆ และความกลุ้มอกกลุ้มใจต่างๆ

"ถ้าชั้นทำอะไรเลวร้ายขึ้นมา ไรเมจะ ฟาดฟันผม ในฐานะของคนตระกูลชิมิสึได้รึเปล่า?" 

"............" 

"ยิ่งพูด ยิ่งปลงกับความบ้าของตัวเองแฮะ" 

"ซ่อนงำอะไรไม่ได้แล้วมันผิดตรงไหนละ...ถ้าในโลกนี้มีแต่คนฉลาดแกมโกงก็น่าเบื่อแย่" 

"การมีชีวิตอยู่อย่างซื่อตรงไม่มีซ่อนเร้นอย่างเต็มกำลัง ไม่ใช่เรื่องที่บ้าบอหรอก" 

"ถ้าเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับนาบาริ ก็สามารถลงมือได้อย่างที่ไม่มีลังเล....." 

"เพราะฉะนั้น เธอเป็นแบบนี้ต่อไปเถอะนะ...ถึงจะรู้ว่าผมไม่ใช่คนธรรมดา แต่ก็พูดคุยเป็นปกติ" 

"ผมชอบคุณไรเมที่เป็นแบบนี้ละ" (กรี๊ดดดด แม่ยกรอฉากนี้มานาน โค้ทจี้สู้เค้าๆ) 

"เอ่อ...สารภาพรักเหรอย่ะ?" (ไรเมเขิน แหม...กล้าพูด) 

"อ่ะ!!! เปล่า...คือว่า......" (วิ๊วๆ สารภาพรักชัดๆ ทำเป็นเปล่า โค้ทจี้นี่ น่าตีจริงๆเชียว) 

"เหมือน ร้านนี้จะเปิดแนะ" (เฉไปได้อีก หุหุ 2 คนนี้มี Someting long กันชัวร์ เชียร์ขาดใจ) 

"นั่นสิ งั้นไปกัน" (เจ้าของร้านคง งงเต๊ก 2 คนนี้มาทำอะไรหน้าร้านตูหว่า?) 

"นี่ โคอิจิ ขอบใจนะ" (กรี๊ดดดด ได้อีกๆ คู่นี้เหมาะสมกันจริงๆ ไรโค ยินดีด้วยนะ ได้น้องเขยแล้ว) 

ขณะกำลังเดินเอื่อยๆ ทั้ง 2 ก็รู้สึกเหมอนมีใครตามมา 

โอ๊ะ!!! คนเหาะได้!! 

เท่ห์ได้อีกนะลุง สูงขนาดนั้น ยังกระโดดมาได้ 

"เฮ้!!ลุงยู ไม่มีมารยาทเลย ขัดขว้างการเดทของคนอื่น" (ดีมากโค้ทจี้ สั่งสอนๆมารความสุข) 

"พูดมาก น้องแว่นคุง" 

"คิดจะทำร้ายโค้ทจี้งั้นเหรอ อย่าอยู่เลย" (จิ้นได้อีก) 

"เฮ้อ~ เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ โทษที ที่มาขัดขวางการเดท" 

"แน่สิยะ! ถ้าจะถามที่ซ่อนเอ็งเงสึริน มีแต่ไอ้บ้า เอ้ย! อาจารย์โทบาริเท่านั้นแหละที่รู้ oops!!" 

"แล้วหมอนั่นอยู่ที่ไหนห๊า??" 

"โทษทีนะโค้ทจี้ ต้องสมบทบาท" (โค้ทจี้รับบทหนักตลอดศก) (เง้อ แอบ งง มันไม่เหมือนในมังงะ) 

"ได้ลุง ชั้นจะพาไปเอง" 

"คำก็ลุง สองคำก็ลุง ชักจะยั๊วะแล้วนะ" 

"เฮ้อ~8897359*&&%^*_+(&^ #@#$%%^^\" (คือช่วงนี้โค้ทจี้บ่นยาว)

ก่อนที่จะบ่นไปมากกว่านี้ 

ชิราทามะก็มาส่งข่าว 

นี่คือ ฐานลับของโยอิเตะ 

ปรึกษาๆๆๆและ ปรึกษา (เริ่มขี้เกียจ) 

ระหว่างที่คุยกัน มิฮารุก็รู้สึกได้เหมือนมีใครมา 

"Hi~" โคอิจินี่เอง 

ตอนแรกโยอิเตะจะจัดการแล้ว แต่ มิฮารุห้ามไว้ก่อน ที่สำคัญ โค้ทจี้ก็มาดี 

ระหว่างทาง ไรเม กับ ยูคิมิ ก็ทะเลาะกันตลอดทาง 

อืม~ 

"อ่ะ โยอิเตะ" 

"เดี๋ยวสิ" 

"ไม่ใช่มิฮารุ อย่ามาแตะต้องตัวชั้น" (จิ้นเอง) 

หน้าโรงเรียนบังเต็น 

ไรเมตัดสินใจ "เรื่องอะไรละ จะพาไปหาโทบาริ หนีดีกว่า" 

ยูคิมิรู้ตัวว่าโดนเด็กหลอก เลยวิ่งตามไรเมไปติดๆ 

ขณะนั้นเอง โทบาริ ดันอยู่ที่นี่ 

เห็นหน้าแล้ว เจ๊รำคราญค่ะ (ชะแวบ! เดี๋ยวสาวกโทบาริรุมยำ) 

ไรเมกับลุงยู ต่อสู้กันดุเดือด 

เพิ่งจะรู้สึกตัว (ตูทำอะไรก็ผิด ความในใจ by tobari) 

"ไหนๆดูมือถือหน่อยดิ่ ติดต่อมิฮารุด้วยนี่" 

ยูคิมิ กดสายไปหามิฮารุ แล้วยื่นให้ไรเมส่งเสียง ก่อนจะโยนโทรศัพท์ทิ้ง 

ขณะนั้น พระเอกก็ปรากฏตัว (หรือ?) 

"เจอตัวก็ดี" 

โทบาริบอกให้ไรเมวิ่งหนีไป เพื่อไปตามโคอิจิ เผอิญ โยอิเตะมาพอดี 

โอ๊ะ!! พรเอกของเราพลาดท่า (ท่าสวยได้อีก) 

"!?" 

ช่วงนี้ทะเลาะกันอ่ะนะ ตัดบทๆ 

2 หนุ่มมาถึงพอดี 

"โหย ข้างในเค้าตื๊บกันมันส์มากเลย" 

ช่วงทะเลาะ 

ตบตีๆ (เค้าเรียกตบตีรึ?) 

ช่วงนั้น โยอิเตะต้อนยูคิมิไป(ไหน?) มิฮารุจะตามไป แต่่โทบาริห้าม แต่ก็แพ้พลังแห่งรัก(อ๊วกได้อีก) 

โยอิเตะต้อนยูคิมิถึงดาดฟ้า 

แต่โยอิเตะ หมดแรง 

ยูคิมิเลยหนีไป (ใจจริงก็ไม่อยากทำร้ายกันหรอก) 

"โยอิเตะ ไม่เป็นไรนะ?" 

"โยอิเตะ!!" 

"เมื่อกี้...ใคร!?" "คุณฮานะบุกิน่ะ" 

เครียด 

เครียดได้อีก 

เครียดกว่าใคร "ตูจะทำไงดีฟระนี่??" 

"อ๊า!! อ่านไม่ชัดเลย ท่าจะแก่แล้วจริงๆชั้น" 

"อ่านให้เอามั้ย?" 

"ไม่เป็นไร เธอไม่ถนัดตัวคันจิไม่ใช่เหรอ?" 

หวานแหว๋วจริงๆคู่นี้ 

และแล้ว... 

โทบาริก็จากไปอย่างเงียบๆ 

"หือ~" 

"ว่าไงนะ! หมอนั่นหายไป หายไปได้ไง?" 

 ติดตามตอนต่อไป.......

บางอันขี้เกียจซับจริงๆนะนี่ เหอๆ เกินคาดเดาได้อีก 

ขอตัวก่อน เมื่อกี้ไปรษณีย์เพิ่งส่งไกด์บุคของ Jeducation มา สภาพเยินได้อีก หมายถึง ซองอ่ะนะ มีรอยเจาะดูข้างในด้วย -"- ทุกทีไม่เคยเจอแบบนี้อ่ะ สงสัยเพราะส่งแบบธรรมดามาป่่าวหว่า เลยโดยแงะตรวจ ดีหนังสือไม่เสียหาย ซีดีก็ยังอยู่ โอเช ของฟรี ไม่บ่นฮะไม่บ่น เหมือนเตรียมตัวจะไปเรียนต่อ 555 แต่ภาษายังไม่กระดิกไปถึงไหนเลย สู้โว้ย!! เพื่อโค้ทจี้ นาบาริและลีด (ดู มีสาระมากๆ)